Dus heel vroeg op om op de trein richting Ulaanbaatar te stappen. Dit keer stap ik in een Chinese trein das meteen duidelijk met alle Chinese karakters, mankementen en grappige conducteurs. Ik heb een cabine voor mij alleen maar ben verder in het gezelschap van een stel Kazakken en 2 Russische studenten. Een Kazak kon een beetje Engels en hij vertelde me dat ze naar naar Ulaanbaatar gaan om auto's te kopen om weer te verkopen in Kazachstan. Really cheap and good Korean cars, Hyundai, you know! Ik pas wel een beetje extra op mijn spullen maar volgens mij zijn ze wel ok.
Ik zit eigenlijk maar 24 uur in de trein maar deze keer heb ik wel genoeg proviand ingeslagen. Dat brengt mij nog op de volgende anekdote/geluksmoment die ik bij de supermarkt in Irkutsk heb meegemaakt. Ik ging dus naar de supermarkt om noodles e.d. In te slaan en bij de ingang stond een zielig oud vrouwtje te bedelen. Bij het verlaten van de supermarkt zei ik tegen Sacha dat ik een shitload aan munten verzameld had in Rusland en dat ik daar onmogelijk nog vanaf kan komen. Dus zij zei nou geef er maar een paar waarop ik vroeg waarom gewoon niet alles? Dus we geven haar een volle hand met munten (misschien 50 roebel = €0,70) en je ziet een lach van oor tot oor op haar gezicht verschijnen en ze begint bijna te huilen. Ze brabbelde nog iets in het Russisch waarop Sacha zei dat het ging over valentijn en over een zegening. Toch mooi hoe je iemand dag kunt maken met voor ons iets relatiefs kleins.
Nu ik Mongolië en China ga betreden raak ik een klein voordeel kwijt die ik in Rusland had: ik lijk blijkbaar op een Rus. Dus op sommige plekken met toeristen dan vallen mensen mij dan niet lastig. In Moskou vroegen zelfs een aantal Russen aan mij of ik de weg wist.
De treinreis verliep gewoon normaal maar wat ik niet wist was dat de grensovergangen zo enorm lang zouden duren. Aan de Russische kant van de grens duurde het circus ongeveer 4 uur en aan de Mongoolse kant ongeveer anderhalf uur. Maarja het zal wel zo horen aangezien de aankomst tijden gewoon blijven kloppen. Tijdens het lange wachten wordt ik door die Kazakken gevraagd om bij hun te komen zitten. Ze zitten te kaarten samen met nog 2 Russen. Het kaartspel snapte ik niet helemaal maar we hebben het erg gezellig gehad. Nu kwamen de grote verhalen van "In Kazachstan you can have 4 wifes" en "When you hit your wife it means that you love her". En verder kwamen de laptops met porno ook langs daar hielden ze van in Rusland. Al met al was het echt heel grappig.