Dag 1 trein
Nu ben ik toch echt begonnen aan mijn reis, met de transbaikalexpress richting China. 3 dagen doet de trein erover om in Irkutsk te komen.
Ik wordt door mijn gids Dmitri afgezet op het station van Moskou. Er is wat gedoe bij mijn wagon en de conducteur verteld dat de stroom het daar niet doet. Dan ontmoet ik ook Steve uit Ierland. Goh het begint bijna op een echt verhaal te lijken. Samen worden we naar een wagon verder doorverwezen en we besluiten om samen een cabine te nemen. Er zitten een aantal vrouwtjes thee te drinken maar verder is het extreem rustig in de trein. Steve was in Moskou om zijn Zuidkoreaanse vriendin (it's complicated) uit te zwaaien en neemt deze trein in een ruk terug naar Beijing waar hij woont. Hij is duidelijk al een ervaren treinreiziger aangezien hij een shitload aan proviand, waaronder noodles en water bij zich heeft.
Hij had al wat gedronken en vroeg mij wat mijn plannen waren, waar ik vandaan kom en hoe en wat verder. Hij vertelde dat hij Chinees had geleerd in Hongkong en dat hij nu al een aantal jaar in Beijing woont. Door mijn waarschuwingen van het reisbureau over Noordkorea en spionnen en dergelijke was ik in het begin nog een beetje paranoïde en vertelde hem nog niet alles maar uiteindelijk kon het niet anders dan dat hij een gewone Ier was. Toen kwamen de verhalen over China, Noord Korea en Mongolië. Allereerst, hij was ook al in Noord Korea geweest en zei dat er een heleboel sprookjes de ronde deden en dat daar vrij weinig van waar is. De metro in Pyongyang is bijv echt en niet alleen een poppenkast voor toeristen. Kinderen krijgen op school onder andere Engelse les en ze zijn niet tegen Amerikanen maar tegen de Amerikaanse overheid. Wist ik ook niet maar blijkbaar is het voor Amerikanen verboden om naar Noord Korea te reizen maar zij hebben er geen probleem mee. Over Mongolië was hij vrij kort: het gevaarlijkste land waar hij ooit was geweest. Mongolen zijn volgens hem dan ook 'drunk braindamaged bastards' die vechten op elke hoek van de straat. Vrouwen hebben daar de normale banen en mannen zijn allemaal dronken. Maargoed, you'll be fine zegt hij. Nou dat beloofd wat voor de Mongolië. Het enige positieve van Mongolië is dat Beijing daarna een hele leuke stad is. In Beijing moet ik op het plein van de hemelse vrede oppassen voor de zogenaamde 'Tea scam', meisjes die op je af komen en leuk met je praten om je vervolgens ergens uitnodigen om thee te komen drinken in een club. That's the fun part en vervolgens moet je dan €200 afrekenen. Mocht je dat overkomen schreeuw dan dat je de politie gaat bellen. Blijkbaar zijn ze allemaal bang voor de politie. Verder raadt hij mij af om mijn huidige reisplan door China te volgen omdat er veel mooiere plekken zijn.
Dag 2 in de trein.
Het gehobbel en de geluiden wennen na een dag wel. Mijn buik heeft wel moeite met het eten en het eetpatroon. Dan denk je ik eet maar wat minder maar dan voel je je de volgende dag helemaal zo'n slappe zak.
Ohwja die zogenaamde kapotte wagon heeft wel gewoon stroom en volgens Steve wordt er waarschijnlijk gesmokkeld.
Het uitzicht uit de trein veranderd langzaam van berkenbomen naar kale vlaktes en heuvels. Het wordt zichtbaar ook kouder buiten. De trein rijdt afgezien van een aantal stops altijd door met een kilometer of 90. Dan vraag ik mij toch serieus af waarom NL zoveel problemen heeft. En het is niet dat hier geen wissels zijn want het is druk op het spoor. En er zijn geen mensen nonstop in dienst om de wissels vrij te houden.

Dag 3
Om niet de hele dag uit het raam te staren lees ik nu veel. Are you experienced was erg vermakelijk. Gek hoeveel overeenkomsten je herkend met karakters uit het boek.
Gister nieuw reisplan gemaakt met mijn Ierse vriend en er (gelukkig) op tijd achter gekomen dat ik een visum voor China te weinig heb. Ik heb nu 2 visa en ik heb er eentje nodig om China binnen te komen via Mongolië en de ander op mijn retour van Noord-Korea. Mijn plan is/was om ook Hongkong te bezoeken maar blijkbaar verbruik je op de terugweg uit Hongkong naar Beijing dus ook weer een visum. Zou jammer zijn om Hongkong over te moeten slaan maar Noord Koera is toch wel bijzonderder.
Op mijn reisplan zijn nu nog de volgende steden toegevoegd: Chongqing, heeft niemand van gehoord maar is dus blijkbaar de grootste stad op aarde. En iets verder naar de plaats Chengdu waar je panda's in het wild kun zien. Misschien dat je via die kant ook nog Tibet kunt bezoeken.
Ben ondertussen aan het bedenken of ik een grapje kan uithalen met die Tea-scam meisjes. Misschien dat ik met verschillende groepjes afspreek om een bepaalde tijd en dan komen ze allemaal tegelijk opdagen. Maar ik denk dat ik daar te schijterig voor ben.
Verder hebben we vandaag extra gezelschap in de trein gekregen dmv een aantal Russische soldaten. Ze zijn vrij luidruchtig en houden heel erg van roken, bleh.